Teruggekomen van Houffalize hadden we overal nog half lege en onopgeruimde tassen staan. En dan kun je de keuze maken: of je ruimt alles netjes op of niet. Tuurlijk ga ik liever voor de laatste keuze maar dan moet je daar wel een goede reden voor hebben. Die was snel verzonnen: als we nu nog een keer weg zouden gaan, dan kun je alles al weer gewoon inpakken en meenemen. Nu kwam er alleen nog iets extra's bij: MIJN NIEUWE CUBE FULLY!!! Dus vrijdag vertrokken we voor een best lange zit naar Munsingen. En daar aangekomen gingen we het parcours verkennen. Het parcours was redelijk snel maar op sommige stukken nog best wel leuk.
Zondag was mijn wedstrijd. Het weer was 'wisselvallig' soms droog, soms regen, soms hagel en geen (of nauwelijks) zon. Met droog weer waren we gestart. Ik was goed weg maar kwam daarna klem te zitten tussen twee andere meisjes en moest van mijn fiets. In het begin had ik het zwaar en reed ik niet zo lekker. In de derde ronde begon het echter te plenzen. Ter illustratie: mijn moeder was op haar hurken onder een paraplu gaan zitten om zich nog een beetje te beschermen, ik had echter geen paraplutje mee (vergeten... stom!) en reed maar gewoon door. Ik begon nu wel steeds lekkerder te rijden en kwam bij twee meisjes te rijden. Even later had ik die los gereden. Met een klein gaatje ging ik de laatste ronden in. De bui was inmiddels gestopt. Doordat ik een paar kleine foutjes maakte kwam het meisje achter mij weer bij me. Vlak voor de finish zaten een aantal kombochten. Ik had nooit verwacht dat ze daar onderdoor zou steken, beetje onhandig natuurlijk dat ik me kompleet liet verrassen en haar voor liet gaan. Op het stuk daarna was namelijk nog maar 1 stuk waar je echt kon in halen en dan kwam de finish toch wel heel snel dichterbij. In dat ene stuk kon ik haar nog wel net voorbij gaan en dat volhouden tot de finish. Zo werd ik 5e, wat ik nog best goed vond ondanks mijn slechte eerste paar rondes. Mijn fully was ook goed gekeurd en reed erg lekker. Het was in ieder geval weer een hele ervaring en ook wel leuk om te doen.
| | Woensdagochtend vertrokken we naar Houffalize met een overvolle auto. De weersvoorspellingen waren twijfelachtig en niet te vertrouwen en dus wilden we op alles voorbereid zijn wat tot gevolg had dat de auto niet veel veerweg meer overhad. Terwijl ik nog niet eens zo veel mee had, slechts 1 hutkoffer waar ik zelf met gemak in pas (zegt misschien even veel over mijn lengte als over over de maat koffer) en
|
nog wat overige losse dingen die het noemen niet waard zijn maar stiekem wel plek in namen in de auto. Maar goed we waren die middag nog aangekomen in Houffa en zijn toen meteen het parcours gaan verkennen. We kenden het rondje nog wel van vorige week en alles lag er nog redelijk hetzelfde bij.
Met veel moeite hadden we onze nieuwe modderbanden in de auto gekregen en gelukkig kregen we donderdag ook een flinke hagelbui over ons heen waardoor we ze gelukkig niet voor niets mee hadden genomen (wat hadden we toch een mazzel dat het toen even met bakken uit de lucht kwam vallen). Ook met modder was het parcours erg leuk en het maakte mij dan ook niks uit of het tijdens mijn wedstrijd mooi weer zou worden of niet.
Zaterdag om 11.30 uur was onze start. 49 meisjes stonden keurig netjes gerangschikt te wachten op het startsignaal toen we plots nog een klein stukje naar voren mochten opschuiven. Daarna stonden we nog steeds te wachten op het echte startsignaal, alleen stonden we nu niet meer zo netjes gerangschikt... Al bijna voor de start zat ik met de sturen in elkaar van mijn buurmeisje waardoor ik niet zo goed weg was. Op de startklim kwam ik weer te dicht bij een andere meisje en moest ik als een van de eerste lopen. Ik wilde natuurlijk zo snel mogelijk boven komen om zo min mogelijk tijd te verliezen en rende als een malle de startklim op. Bovenaan kon ik ook nog heel soepeltjes op mijn fiets springen en toen voelde het alsof mijn benen ieder moment uit elkaar sprongen. En eigenlijk mijn armen ook... Het eerste stuk na de startklim kwamen dan ook meer meisjes mij voorbij dan andersom. Ik ging wel steeds lekkerder fietsen en de laatste klim kwam ik echt wel lekker in mijn ritme, maar daar had ik niet zo heel erg veel meer aan want toen mocht ik stoppen. Wij mochten namelijk maar 1 startronde plus 1 volle ronde rijden. Wat ik wel erg jammer vond, dit betekende namelijk niet alleen dat we maar 40 minuten wedstrijd hadden maar ook dat je maar 1 (enkele 2) keer langs alle leuke hindernissen kwam, terwijl ik die liever vaker had gereden... Hopelijk mag ik de volgende keer wat langer rijden. Uiteindelijk was ik 10e geworden en daar was ik toch nog wel tevreden mee. Het was in ieder geval wel echt super gaaf om in Houffalize een wereldbeker te mogen rijden. Er zijn dan toch nog best veel mensen die me hebben aangemoedigd, mijn dank hiervoor. Ook vind ik de sfeer in Houffa altijd super en het nieuwe parcours vond ik wel een verbetering. Ik had graag wat langer op het rondje gereden
Afgelopen weekend waren we voor het eerst sinds lange tijd weer te vinden bij onze zuiderburen. Het decor voor deze wedstrijd was de mijnterril in Beringen, waar een schitterend, vernieuwd parcours was aangelegd. Wel met twee drops waarvan er een was die ik niet durfde te nemen of we kunnen het er ook gewoon op houden dat ik het omweggetje/ de chickenrun gewoon leuker vond (en daardoor maar niet over de drop ging)... De rest van het parcours was zwaar en leuk. Omdat we zaterdag aangekomen waren, maar onze wedstrijd pas de dag erna was, sliepen we in een leuk bed en breakfast (alleen hadden wij de optie zonder ontbijt genomen...). En hoewel we de regen toch duidelijk konden horen was het parcours nog redelijk droog gebleven.
Mijn start was gewoon niet goed. Ze hadden de start plots nog iets versmald en daardoor viel er iemand recht voor mijn neus. Het meisje naast mij ging hierdoor stilstaan, zodat ik er ook niet omheen kon rijden waardoor ik eerst weer iets achteruit ging en zo kon ik er pas langs. Echt veel tijd had ik niet verloren en al snel had ik de meeste meisjes weer bijgehaald. Nog diezelfde ronde had ik al een gat gekregen en had ik ook al best veel nieuwelingen ingehaald. Behalve dat de nieuwelingen op het parcours reden, waren ook de junioren op het parcours. Zij waren twee minuten eerder gestart dan wij, maar reden zo veel harder dat al snel de eerste junioren mij in kwamen halen. Dit was wel leuk want op sommige punten kon je zo toch even aanpikken bij die jongens. Ik was helemaal verbaasd dat dit me ook echt wel goed lukte! Al was het niet zo lang...
Ik lag al een stukje voor op de andere meisjes en was als enige nog niet ingehaald door de nieuwelingen. De jury vroeg of ik nog een rondje wilde rijden of dat ik wilde stoppen (omdat ik een aantal keer net voor de eerste nieuweling aan reed en ik niet altijd even blij was met een rondje extra, vroegen ze nu maar wat ik het liefste wilde). Het rondje was echter zo leuk dat ik nog wel een 5e rondje er achteraan wilde maken. Het was mijn laatste wedstrijd in België van dit seizoen en het was leuk om ook deze wedstrijd te kunnen winnen. Volgende week (dus aankomende zondag) nog een wedstrijd het Benelux kampioenschap in Zoetermeer en dan zit het seizoen er op.
Na mijn 11e plek op het EK was ik ook geselecteerd voor het wereld kampioenschap in Champery, Zwitserland. Ik was vanuit Val di Sole meteen naar Champery gegaan en had dus ruim de tijd om het parcours te verkennen. Dat was ook wel nodig, want de eerste ronde vond ik het heel lastig. Maar na een paar dagen flink oefenen raakte ik eraan gewend en begon het parcours steeds minder moeilijk te worden en juist steeds leuker.
De dag van mijn wedstrijd was het schitterend weer en zo startten we op woensdag in het zonnetje. We waren nog geen minuut weg of ik was getuige van een valpartij. Ik kon het vanaf de eerste rij goed zien en er zo nog net langs sturen... Maar mijn start was hierdoor dus niet zo heel erg goed. Onderaan de eerste lange klim zat ik weer bij de groep en kon ik plekken op gaan schuiven. Dat lukte aardig en ik kon zo steeds meer plekken opschuiven. Op een gegeven moment reed ik in een groepje om de 10e plek te vechten, samen met een Frans meisje en een Italiaanse. In het begin van de laatste ronde moesten zij lossen... Maar ik maakte dezelfde fout als in Offenburg en viel ergens waar ik niet had bedacht dat je daar kon vallen. Dat krijg je ervan als je te hard gaat, op een plek waar dat niet kan. En zo zat ik weer in het groepje. Nadat ik er weer een keer bij was gaan liggen lag ik nu wat achter. De laatste klim was zwaar en daar waren meisjes die nog harder konden als ik (al was dat niet zo heel moeilijk meer) en zo werd ik door nog een Canadese ingehaald en werd ik uiteindelijk 13e.
Al is het getal misschien niet zo mooi, toch ben ik echt super tevreden! Ik had niet gedacht dat het zo goed zou gaan en ben dus nog steeds aan het nagenieten!
Maandagavond laat kwamen we na een erg lange en een tikkeltje vreemde reis in Val di Sole aan. Korte samenvatting van de reis (al begrijp ik heel goed dat dit niet zo heel erg interessant is, deze reis is zeker het vermelden waard): een bijna botsing (een auto wilde naar links, maar daar zaten wij), 100 meter weg die opgebroken was, maar wel met een omlegging van 21! kilometer, een vreemde grensweg met hoertjes langs de kant tussen Oosterijk en Tsjechie, een maaltijd bij de Mc Donalds en dit alles maakte dat we precies in het donker de camping op kwamen rijden. Dus dat werd 's ochtends kijken of de voorkant ook echt aan de voorkant stond en het bleek dat we de tent best goed hadden opgezet, weer een echte meevaller!
Ook hier gingen we het parcours verkennen en al eiste dit niet zo veel van je vaardigheden als het parcours in Tsjechie ook dit is zeer zeker een heel mooi parcours en zeker een van mijn favorieten. Het is een loei zwaar parcours met echt steile klimmen, het was wel een parcours voor mij.
Meestal is het aan de junioren om als eerste van het hele programma te starten. Nu mochten we als allerlaatste rijden op zondag. Gelukkig wel al lekker vroeg, want het was toen al warm genoeg. Mijn start ging echt super goed en ik zat goed voorin. Ik moest al in de eerst ronden een paar plekken prijsgeven. In de tweede ronde kreeg ik het echt zwaar en werd ik door verschillende ingehaald. Ik lag inmiddels op een 14e plek wat exact dezelfde plek is als mijn startplek. De laatste ronde ging wel weer iets lekkerder maar ik haalde niemand meer in en werd ook door niemand meer ingehaald. Zo kwam ik als 14e over de streep. Eigenlijk had ik voor de start al dezelfde plek... heb ik me daarvoor uit de naad gefietst! Het was hier een sterker deelnemersveld dan in Tsjechie en dus is mijn 14e plek een best goed resultaat.
Nu zit ik inmiddels in Champery om aan mijn laatste etappe (waar ik ook super veel zin in heb) van deze vakantie te beginnen: Het WK!!! Het regend hier nu KEI en KEI hard maar verder is het eigenlijk de hele tijd mooi weer geweest. En nu maar gaan oefenen op het rondje!
Na het EK werd het tijd om mijn "Tour d' Europe" te vervolgen en door te gaan naar Tsjechie voor de World Cup. Daar stonden we op een camping met heel goed internet (ik had dus mogelijkheden genoeg om mijn site al wat eerder bij te kunnen werken...) en genoeg plekken om een kampvuur te kunnen maken. Dat was ook wel nodig, want ik vond het behoorlijk koud de eerste paar dagen. Onze tent is nu alleen wel zwart omdat onze buurman ons liever wilde uitroken en een kampvuur had gebouwd tussen onze tent en het bos (wat natuurlijk heel brandveilig was...)Het parcours was erg de moeite waard. Hele leuke passages maar ook wel heel lastig. De dagen voor mijn wedstrijd stonden dus vooral in het teken van het parcours te oefenen. Kjell was op een lastig stuk wat ze de "rock 'n roll" noemde nog hard gevallen en had last van zijn pols, waardoor hij niet meer kon fietsen.Op de dag van mijn wedstrijd regenende het nog best wel hard en hoewel het parcours er niet echt heel veel moeilijker van werd (het was immers al moeilijk zat) waren nog wel wat wortels flink gladder geworden...En na een goede start gleed ik toch weg over zo'n gladde wortel en haalde een paar meisjes me in. De meeste klimmen gingen wel goed, maar ik had toch nog wel wat moeite om de afdalingen met meer snelheid te nemen. Ik had ze blijkbaar toch nog niet helemaal onder de knie om ze ook met vermoeidheid goed af te kunnen komen. Maar uiteindelijk was het resultaat zeker niet slecht. Ik was als 10e gefinished wat dus mijn eerste keer top 10 betekende op een World Cup en nog leuker: de eerste 10 krijgen prijzengeld! (niet zo veel maar toch)Ik moet zeggen dat ik totaal niet wist wat ik moest verwachten in Tsjechie. Ik vond het landschap wel heel mooi, alleen stonden er nog heel veel oostblok gebouwen en dat gaf een armoedig sfeertje. Maar de supermarkten waren bijvoorbeeld een stuk beter dan in Italie. En ook het parcours was helemaal geweldig. De start en finish waren in een biatlon stadion en dat was echt geweldig leuk. Bij ons was er nog niet zo veel publiek maar bij de elites zat de tribune helemaal vol en dat was zo ontzettend leuk. Er waren zondag 20.000 man op af gekomen (waarvan er zeker 90% Tsjech was) maar het is dan wel leuk om een van die 20.000 mensen publiek te zijn. Het was wel heel handig dat Kulhavy zo ver voor de rest uit reed (al had het van mij wel iets spanender mogen zijn) want al die Tsjechen rende meteen weg als Kulhavy voorbij was gekomen. En dan had ik ook weer uitzicht.
Goed er zijn een paar dagen zonder dat ik ook maar iets heb geschreven, gebrek aan motivatie en tijd zijn denk ik de oorzaak van het ontbreken van een verslag op de voorgaande dagen (om het maar even met dure woorden te omschrijven)
Woensdag heb ik nadat ik in de ochtend het parcours verkend heb me in de middag best wel een beetje verveeld. Was op zich ook weer niet zo heel erg verkeerd want ik had wel lekker uitgerust en s'avonds kwamen Anne en ik met het goede plan om te gaan bowlen met 10 lege bidons en 1 appel (de hoofdprijs). Aan het eind had Thijs van Anne en mij gewonnen, ik had verloren, de appel was heel erg beurs en maakte een sissend geluid. De bidons hadden het er beter van afgebracht en waren allemaal nog heel.
Donderdag stond in teken van de teamrelay waar Rudi van Houts, Thijs Zuurbier, Anne Terpstra en Michiel van der Heijden voor Nederland startte. Ik kon lekker kijken en had een mooi plekje op de tribune vlak voor de wisseling van de rijders. Ik moet zeggen dat het erg leuk was om dat te kunnen zien. Het was ook wel heel erg spannend omdat we in het begin toch wel heel goed voorin zaten. Ik vind dat ze erg goed hadden gereden.
En dan eigenlijk het belangerijkste waarom ik hier ben: mijn wedstrijd. Mijn wedstrijd was zaterdag om 2 uur op het heetst van de dag. Ik had nummer 16 maar mocht al als 15e opstellen en stond dus op de tweede startrij. Mijn start was niet echt heel goed. Ik liet me een beetje insluiten. Daarna reed ik wel weer meer naar voren maar ik had toch nog wel wat moeite met het tempo wat ze vooraan reden en moest me iets laten afzakken. Op de eerste lange klim heb ik geprobeerd mijn eigen tempo te kunnen vinden. Dat lukte wel aardig, maar niet echt geweldig. Bovenaan zat ik er eigenlijk al best wel doorheen. De tweede ronde werd dat nog wat erger. Het enige wat ik wilde was dat ik als eerste aan de lange afdaling kon beginnen omdat ik in de vorige ronde had ondekt dat ik harder kon afdalen dan de meeste andere meisjes in mijn buurt. Dat lukte maar ik had het nog steeds erg zwaar. Ik lag ongeveer iets van 15 of 16e
Toen ik voor de derde keer aan een hele lange klim midden in de zon begon voelde ik opeens dat ik harder kon, ik begon lekkerder te rijden en haalde toen al een meisje in. De laatste ronde heb ik alles gegeven wat ik nog had en in de hitte hadden best veel meisjes zich opgeblazen. Ik haalde steeds meer meisjes in. En in het laatste stukje kon ik nog net een Italiaanse en een Zwitserse inhalen waardoor ik nog 11e kon worden.
Acheraf denk ik dat mijn race indeling wel heel erg goed uit is gepakt. Halverwege de wedstrijd had ik echt niet meer het idee dat ik nog 11e kon worden. Ik ben dan ook echt super blij met dit resultaat op mijn eerste EK ooit!!! Niets is zo lekker dan met een tevreden gevoel over je eigen wedstrijd lekker naar de andere kunnen kijken en dat is dan ook exact wat ik vandaag en morgen ga doen.
(met dank aan Lily voor de foto!)
Vandaag zijn we eerst naar het parcours gefiets en voor diegene die wilden, die mochten een rondje gaan verkennen. Het is een best leuke ronde. Je gaat eerst vooral omhoog, waarbij het eerste stuk vol in de zon is, daarna ga je het bos in en daar is het nog een beetje glad door de modder. Als je ongeveer op de helft bent is het vooral nog afdalen. Over het eerste stuk doe je dan ook 10 minuten langer over dan over het tweede stuk. Al met al is het best wel een grappig rondje maar niet echt heel erg moeilijk of technisch.
Die middag waren we nog naar een dorpje gegaan wat tussen het hotel en het parcours in ligt. Hele mooie winkels heb je hier! Allemaal van die soort van 1 euro winkeltjes, actions en nog meer van dat soort rommelwinkeltjes. Maar het is er niet duur. Voor 4,90 kan je in nederland immers geen schepijs voor 8 man kopen...
Het eten is hier opzich best prima. Behalve dat ze hier jam (confiture voor mijn Belgische vrienden) hebben die meer naar geprakte bessenmoes smaakt, wat ik niet zo'n hele lekkere jam vind. En ze hebben alleen maar brood in de vorm van een banaan.
RSS Feed