Britt van den Boogert
WK Champery!!! 02/09/2011
 
Picture
Na mijn 11e plek op het EK was ik ook geselecteerd voor het wereld kampioenschap in Champery, Zwitserland. Ik was vanuit Val di Sole meteen naar Champery gegaan en had dus ruim de tijd om het parcours te verkennen. Dat was ook wel nodig, want de eerste ronde vond ik het heel lastig. Maar na een paar dagen flink oefenen raakte ik eraan gewend en begon het parcours steeds minder moeilijk te worden en juist steeds leuker. 
De dag van mijn wedstrijd was het schitterend weer en zo startten we op woensdag in het zonnetje. We waren nog geen minuut weg of ik was getuige van een valpartij. Ik kon het vanaf de eerste rij goed zien en er zo nog net langs sturen... Maar mijn start was hierdoor dus niet zo heel erg goed. Onderaan de eerste lange klim zat ik weer bij de groep en kon ik plekken op gaan schuiven. Dat lukte aardig en ik kon zo steeds meer plekken opschuiven. Op een gegeven moment reed ik in een groepje om de 10e plek te vechten, samen met een Frans meisje en een Italiaanse. In het begin van de laatste ronde moesten zij lossen... Maar ik maakte dezelfde fout als in Offenburg en viel ergens waar ik niet had bedacht dat je daar kon vallen. Dat krijg je ervan als je te hard gaat, op een plek waar dat niet kan. En zo zat ik weer in het groepje. Nadat ik er weer een keer bij was gaan liggen lag ik nu wat achter. De laatste klim was zwaar en daar waren meisjes die nog harder konden als ik (al was dat niet zo heel moeilijk meer) en zo werd ik door nog een Canadese ingehaald en werd ik uiteindelijk 13e. 
Al is het getal misschien niet zo mooi, toch ben ik echt super tevreden! Ik had niet gedacht dat het zo goed zou gaan en ben dus nog steeds aan het nagenieten!
 
 
Picture
Goed er zijn een paar dagen zonder dat ik ook maar iets heb geschreven, gebrek aan motivatie en tijd zijn denk ik de oorzaak van het ontbreken van een verslag op de voorgaande dagen (om het maar even met dure woorden te omschrijven)

Woensdag heb ik nadat ik in de ochtend het parcours verkend heb me in de middag best wel een beetje verveeld. Was op zich ook weer niet zo heel erg verkeerd want ik had wel lekker uitgerust en s'avonds kwamen Anne en ik met het goede plan om te gaan bowlen met 10 lege bidons en 1 appel (de hoofdprijs). Aan het eind had Thijs van Anne en mij gewonnen, ik had verloren, de appel was heel erg beurs en maakte een sissend geluid. De bidons hadden het er beter van afgebracht en waren allemaal nog heel. 
Donderdag stond in teken van de teamrelay waar Rudi van Houts, Thijs Zuurbier, Anne Terpstra en Michiel van der Heijden voor Nederland startte. Ik kon lekker kijken en had een mooi plekje op de tribune vlak voor de wisseling van de rijders. Ik moet zeggen dat het erg leuk was om dat te kunnen zien. Het was ook wel heel erg spannend omdat we in het begin toch wel heel goed voorin zaten. Ik vind dat ze erg goed hadden gereden.

En dan eigenlijk het belangerijkste waarom ik hier ben: mijn wedstrijd. Mijn wedstrijd was zaterdag om 2 uur op het heetst van de dag. Ik had nummer 16 maar mocht al als 15e opstellen en stond dus op de tweede startrij. Mijn start was niet echt heel goed. Ik liet me een beetje insluiten. Daarna reed ik wel weer meer naar voren maar ik had toch nog wel wat moeite met het tempo wat ze vooraan reden en moest me iets laten afzakken. Op de eerste lange klim heb ik geprobeerd mijn eigen tempo te kunnen vinden. Dat lukte wel aardig, maar niet echt geweldig. Bovenaan zat ik er eigenlijk al best wel doorheen. De tweede ronde werd dat nog wat erger. Het enige wat ik wilde was dat ik als eerste aan de lange afdaling kon beginnen omdat ik in de vorige ronde had ondekt dat ik harder kon afdalen dan de meeste andere meisjes in mijn buurt. Dat lukte maar ik had het nog steeds erg zwaar. Ik lag ongeveer iets van 15 of 16e
Toen ik voor de derde keer aan een hele lange klim midden in de zon begon voelde ik opeens dat ik harder kon, ik begon lekkerder te rijden en haalde toen al een meisje in. De laatste ronde heb ik alles gegeven wat ik nog had en in de hitte hadden best veel meisjes zich opgeblazen. Ik haalde steeds meer meisjes in. En in het laatste stukje kon ik nog net een Italiaanse en een Zwitserse inhalen waardoor ik nog 11e kon worden. 
Acheraf denk ik dat mijn race indeling wel heel erg goed uit is gepakt. Halverwege de wedstrijd had ik echt niet meer het idee dat ik nog 11e kon worden. Ik ben dan ook echt super blij met dit resultaat op mijn eerste EK ooit!!! Niets is zo lekker dan met een tevreden gevoel over je eigen wedstrijd lekker naar de andere kunnen kijken en dat is dan ook exact wat ik vandaag en morgen ga doen.
(met dank aan Lily voor de foto!)
 
 
Vandaag zijn we eerst naar het parcours gefiets en voor diegene die wilden, die mochten een rondje gaan verkennen. Het is een best leuke ronde. Je gaat eerst vooral omhoog, waarbij het eerste stuk vol in de zon is, daarna ga je het bos in en daar is het nog een beetje glad door de modder. Als je ongeveer op de helft bent is het vooral nog afdalen. Over het eerste stuk doe je dan ook 10 minuten langer over dan over het tweede stuk. Al met al is het best wel een grappig rondje maar niet echt heel erg moeilijk of technisch. 
Die middag waren we nog naar een dorpje gegaan wat tussen het hotel en het parcours in ligt. Hele mooie winkels heb je hier! Allemaal van die soort van 1 euro winkeltjes, actions en nog meer van dat soort rommelwinkeltjes. Maar het is er niet duur. Voor 4,90 kan je in nederland immers geen schepijs voor 8 man kopen...

Het eten is hier opzich best prima. Behalve dat ze hier jam (confiture voor mijn Belgische vrienden) hebben die meer naar geprakte bessenmoes smaakt, wat ik niet zo'n hele lekkere jam vind. En ze hebben alleen maar brood in de vorm van een banaan.
 
 
Zo net wakker geworden na de eerste nacht in het hotel. Het bed slaapt echt heel erg lekker en het is een mooi hotel. Het enige wat ietsje minder is, is dat er een weg naast loopt waar de auto's heel hard overheen rijden en die dus ook heel veel herrie maakt...

Gisteren heb ik voor het eerst in mijn leven gevlogen maar ik vond er niet zo heel erg veel aan. Het was vooral veel wachten en verder echt niks bijzonders. Ons vliegtuig zou eigenlijk om 9.25 vertrekken maar uiteindelijk werd dat een uur later. Naast mij zat echter een hele grote man die ook nog nooit gevlogen had maar hij vond het dus duidelijk wel eng... Gelukkig hield zijn lieve vriendin een handje voor hem vast. Achteraf vond hij het best wel mee vallen maar toen was hij weer bang dat hij zijn koffer niet kreeg... Jeetje wat een vakantiestress. 
En na een broodje op het vliegveld begonnen we aan de nog 4 uur lange autoreis naar het hotel. 
Het landschap waar we doorheen reden was best wel mooi. Overal glooiden het en nergens was het vlak. Met om je heen heel veel naaldbomen en korenvelden. Het zag er echt wel mooi uit. Alleen de huizen vind ik maar niks. Heel veel hele grauwe huizen, niet een ziet er echt aantrekkelijk uit. Je kan nog wel zien dat dit vroeger het oostblok is geweest. 
Het meest opvallende aan het dorp waar ons hotel staat. Is dat letterlijk iedere bewoner een hondje heeft wat ontzettend hard kan blaffen. En als je dan een bushokje zit waar in de ruit een precies rond gat zit vraag je, je toch wel af waarom iedere bewoner toch een vals hondje heeft...
Overigens over het gat... Er heeft hier vroeger een wapenfabriek gestaan.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Pova%C5%BEsk%C3%A1_Bystrica
 
 
Picture
Het Limburgse heuvelland vond ik altijd al wel een mooi gebied. Om er extra lang van te kunnen genieten gingen wij woensdag al naar Noorbeek. We zaten daar in een huisje wat meer leek op een voetbalkleedkamer (van buiten). Niet mooi, maar verder wel prima.

Het parcours was hetzelfde als twee jaar geleden. Van mij had er iets minder gras in mogen zitten. De meeste Limburgse...