Britt van den Boogert
 
Foto
Apeldoorn was vandaag het programma, het parcours was hier en daar wat veranderd: de paden waren hetzelfde maar de manier waarop we ze nu reden was veranderd. Ook was er een nieuwe trap bij gekomen die wel leuk was en er vooral wel spectaculair uitzag. Mijn start was goed en ik reed in het begin even op kop. Annefleur kwam me daarna heel hard voorbij en ik probeerde aan te pikken en dat lukte ook alleen gaf ik daarna iets te snel op en kwam ik alleen op de tweede plek te rijden. Dit was al na 1 ronde zo en na 5 rondes was het nog steeds zo. Dus finishte ik als tweede en kon ik door naar het podium, wat altijd wel weer leuk is. Dit keer had de organisatie champagne geregeld, dus ik schudden en schudden maar ik zag alleen maar bubbels in de fles komen maar en spoot niks naar buiten en mijn kurk bleef er ook gewoon op... Ondertussen werd de spieker steeds ongeduldiger, bovendien had ik een net nieuw wielershirt aan die ik van cube nutswerk had gekregen, ik had ook geen zin in plakhanden en dus besloot ik maar met een dichte fles van het podium af te stappen. Maar toen moest ik onverwachts weer terug voor de leiderstrui! Dus behalve dat ik een hartstikke mooie tweede plek had, stond ik nu ook nog 1 in het klassement en mag ik volgende keer in het kanarie geel aan de start komen...
Het feest kon nog niet op want het team had sportvoeding voor ons geregeld van UP en mooie onderpakshirts en massage olie (beide van spiuk).  Het was dus een geslaagd dagje Apeldoorn! Hier klikken om te bewerken.
 
Stoumont 30/04/2012
 
Foto
Dat het een modderige wedstrijd zou worden bleek al bij het parkeren van de auto: de auto moest op een grasveld staan (het grasveld deed normaal gesproken dienst als een soort ruimte/aliencentrum, een mini-openluchtmuseum of zo iets, dus misschien schiet de naam 'grasveld' wel te kort.) en de auto gleed gelukkig de goede kant op en stond nog net niet dwars, maar of we er zonder tractor af zouden komen...
In tegenstelling tot de auto ging Kjell de eerste afdaling wel dwars af en reed vervolgens tegen een boom aan... Dit was duidelijk niet de snelste manier om naar beneden te komen... Samen met Annefleur hebben we toen de rest van het rondje verkend en het bleek nog technischer te zijn geworden dan vorig jaar. Ik denk dat als het iets minder modderig was dat het echt een super, super tof rondje was geweest. Nu was het jammer dat je veel moest lopen maar ondanks dat was het rondje nog steeds echt heel leuk. 
Ik was goed weg maar verloor in de eerste meters toch nog wel wat op Annefleur. De afdaling daarna kon bijna niemand fietsen en ik was iets te enthousiast om de eerste meters te lopen en moest toen heel hard de afdaling af rennen want ik kon niet meer stoppen... Het ging wel heel vlot en onderaan zat ik al weer heel dichtbij Annefleur. In de volgende klim kon ik naar haar toe rijden en ging ik als eerste een technisch wortelstukje in. Achter elkaar gingen we het bosje in en we kwamen er ook weer uit, alleen had ik nu een iets grotere voorsprong. Deze kon ik nog groter maken. Ondertussen had ik nog geen rondje gereden en waren we al een half uur verder. Toch besloot de organisatie ons extra veel waar voor ons geld te geven en mochten we nog twee rondjes, wat betekende dat we een uur (!) langere wedstrijd hadden dan in Houffalize... Ook al is 1 uur en 40 minuten wel een beetje lange wedstrijd, vond ik het parcours leuk genoeg om maar te blijven rijden. Mijn voorsprong werd steeds groter en ook al was het de laatste ronde moeilijk om overal geconcentreerd te blijven, was ik toch een van de weinig die de hele wedstrijd volbracht zonder te vallen! 
Heel erg blij kwam ik over de streep, het was leuk om de eerste Belgacom wedstrijd van het seizoen te kunnen winnen!  
 
 
Foto
Teruggekomen van Houffalize hadden we overal nog half lege en onopgeruimde tassen staan. En dan kun je de keuze maken: of je ruimt alles netjes op of niet. Tuurlijk ga ik liever voor de laatste keuze maar dan moet je daar wel een goede reden voor hebben. Die was snel verzonnen: als we nu nog een keer weg zouden gaan, dan kun je alles al weer gewoon inpakken en meenemen. Nu kwam er alleen nog iets extra's bij: MIJN NIEUWE CUBE FULLY!!! Dus vrijdag vertrokken we voor een best lange zit naar Munsingen. En daar aangekomen gingen we het parcours verkennen. Het parcours was redelijk snel maar op sommige stukken nog best wel leuk. 
Zondag was mijn wedstrijd. Het weer was 'wisselvallig' soms droog, soms regen, soms hagel en geen (of nauwelijks) zon. Met droog weer waren we gestart. Ik was goed weg maar kwam daarna klem te zitten tussen twee andere meisjes en moest van mijn fiets. In het begin had ik het zwaar en reed ik niet zo lekker. In de derde ronde begon het echter te plenzen. Ter illustratie: mijn moeder was op haar hurken onder een paraplu gaan zitten om zich nog een beetje te beschermen, ik had echter geen paraplutje mee (vergeten... stom!) en reed maar gewoon door. Ik begon nu wel steeds lekkerder te rijden en kwam bij twee meisjes te rijden. Even later had ik die los gereden. Met een klein gaatje ging ik de laatste ronden in. De bui was inmiddels gestopt. Doordat ik een paar kleine foutjes maakte kwam het meisje achter mij weer bij me. Vlak voor de finish zaten een aantal kombochten. Ik had nooit verwacht dat ze daar onderdoor zou steken, beetje onhandig natuurlijk dat ik me kompleet liet verrassen en haar voor liet gaan. Op het stuk daarna was namelijk nog maar 1 stuk waar je echt kon in halen en dan kwam de finish toch wel heel snel dichterbij. In dat ene stuk kon ik haar nog wel net voorbij gaan en dat volhouden tot de finish. Zo werd ik 5e, wat ik nog best goed vond ondanks mijn slechte eerste paar rondes. Mijn fully was ook goed gekeurd en reed erg lekker. Het was in ieder geval weer een hele ervaring en ook wel leuk om te doen.   
 
 
Woensdagochtend vertrokken we naar Houffalize met een overvolle auto. De weersvoorspellingen waren twijfelachtig en niet te vertrouwen en dus wilden we op alles voorbereid zijn wat tot gevolg had dat de auto niet veel veerweg meer overhad. Terwijl ik nog niet eens zo veel mee had, slechts 1 hutkoffer waar ik zelf met gemak in pas  (zegt misschien even veel over mijn  lengte als over   over de maat koffer) en
nog wat overige losse dingen die het noemen niet waard zijn maar stiekem wel plek in namen in de auto. Maar goed we waren die middag nog aangekomen in Houffa en zijn toen meteen het parcours gaan verkennen. We kenden het rondje nog wel van vorige week en alles lag er nog redelijk hetzelfde bij. 
Met veel moeite hadden we onze nieuwe modderbanden in de auto gekregen en gelukkig kregen we donderdag ook een flinke hagelbui over ons heen waardoor we ze gelukkig niet voor niets mee hadden genomen (wat hadden we toch een mazzel dat het toen even met bakken uit de lucht kwam vallen). Ook met modder was het parcours erg leuk en het maakte mij dan ook niks uit of het tijdens mijn wedstrijd mooi weer zou worden of niet. 
Zaterdag om 11.30 uur was onze start. 49 meisjes stonden keurig netjes gerangschikt te wachten op het startsignaal toen we plots nog een klein stukje naar voren mochten opschuiven. Daarna stonden we nog steeds te wachten op het echte startsignaal, alleen stonden we nu niet meer zo netjes gerangschikt... Al bijna voor de start zat ik met de sturen in elkaar van mijn buurmeisje waardoor ik niet zo goed weg was. Op de startklim kwam ik weer te dicht bij een andere meisje en moest ik als een van de eerste lopen. Ik wilde natuurlijk zo snel mogelijk boven komen om zo min mogelijk tijd te verliezen en rende als een malle de startklim op. Bovenaan kon ik ook nog heel soepeltjes op mijn fiets springen en toen voelde het alsof mijn benen ieder moment uit elkaar sprongen. En eigenlijk mijn armen ook... Het eerste stuk na de startklim kwamen dan ook meer meisjes mij voorbij dan andersom. Ik ging wel steeds lekkerder fietsen en de laatste klim kwam ik echt wel lekker in mijn ritme, maar daar had ik niet zo heel erg veel meer aan want toen mocht ik stoppen. Wij mochten namelijk maar 1 startronde plus 1 volle ronde rijden. Wat ik wel erg jammer vond, dit betekende namelijk niet alleen dat we maar 40 minuten wedstrijd hadden maar ook dat je maar 1 (enkele 2) keer langs alle leuke hindernissen kwam, terwijl ik die liever vaker had gereden... Hopelijk mag ik de volgende keer wat langer rijden. Uiteindelijk was ik 10e geworden en daar was ik toch nog wel tevreden mee. Het was in ieder geval wel echt super gaaf om in Houffalize een wereldbeker te mogen rijden. Er zijn dan toch nog best veel mensen die me hebben aangemoedigd, mijn dank hiervoor. Ook vind ik de sfeer in Houffa altijd super en het nieuwe parcours vond ik wel een verbetering. Ik had graag wat langer op het rondje gereden
 
Nieuwkuijk 11/04/2012
 
Foto
Pasen staat al jaren in het teken van de Paasbike. En met onze pistolets, gebakken eieren en paashaaskaas in de auto vertrokken wij dus ook dit jaar naar Nieuwkuijk. Het weer was sober en grijs en vies en nodigde dus ook niet uit om snel op de fiets te stappen om het rondje te gaan verkennen. Maar om nou in de auto te blijven zitten... En toen we eenmaal uitgestapt waren bleek het weer heel erg mee te vallen en miezerde het alleen maar een beetje. Het rondje was ook niet echt heel erg modderig, hier en daar was het toplaagje glad maar over het algemeen lag alles er nog redelijk hard en snel bij. Het parcours was wel verbeterd ten opzichte van andere jaren, het lange stuk over de dijk naar de trap was geschapt en daar was wel een 'rock-garden' (een bergje zwerfkeien) voor teruggekomen. Verder zat de drop er nog in en bestond het parcours nog steeds uit vele bochten verbonden met rechtestukken (tja hoe kan het ook anders?) . 
Onze start was een tikkeltje chaotisch, alleereerst om dat er een discussie was over wel of niet met de dames mee starten en ten tweede omdat onze categorie niet op geroepen werd en we gewoon opgesteld werden zoals we toen toevallig stonden. En ik stond natuurlijk voor de start te dromen en had het niet super snel in de gaten dat we niet meer opgesteld werden maar aan de andere kant was ik ook niet het slechtste af. Wel stonden we hierdoor allemaal klem want op een of andere manier denken alle meisjes dat ze over hun voorganger heen kunnen of zo. In ieder geval was het niet netjes dat we niet gewoon opgeroepen werden. En hoe lang we stil hebben gestaan in Norg zo kort van te voren werden we nu opgesteld. En met nog discussies over de startvolgorde werden we al weggeschoten en begon de wedstrijd. Mijn start was wel redelijk en ik kwam als 2e te liggen. Marlo had een betere start en was al een eind voor mij uit, Annemarie zat me de hele tijd nog op de hielen. In de één na laatste ronde kwamen we samen te rijden en in de laatste ronde kon ik weer een gaatje op Annemarie krijgen en zo alsnog alleen naar de finish rijden en werd ik tweede. 
 
 
Foto
Hoewel pas volgend weekend de world cup in Houffalize geplant staat, waren we zo benieuwt naar het nieuwe parcours dat we afgelopen woensdag al in Houffa te vinden waren. Het was eigenlijk al gezellig druk in Houffalize, op het parcours waren al veel rijders aan het trainen en rond het parcours werd er al veel opgebouwd. Wij waren met MTBclinics.be mee om alvast het parcours te verkennen. 
We begonnen s'ochtends met het verkennen van het parcours. Bovenop konden we alleen niet zo goed het parcours vinden waardoor we maar rondjes over het gras bleven rijden. Tja, mijn richtingsgevoel is ook niet erg best (vrouw he) dus ik snapte ook nog niet zo veel van het rondje behalve dat ik onder tussen al best veel gras had gezien. Normaal gesproken ben ik natuurlijk een eersteklas-gras-fan, alleen daar kom je natuurlijk niet voor naar Houffa... Maar langzamerhand snapte we steeds meer van het parcours en kwamen we steeds meer technische zones tegen. Die allemaal heel leuk waren, de een nog leuker dan de ander en als je al die stukjes aan elkaar plakt werd ook het nieuwe parcours echt een heel mooi parcours. Ik vond het parcours echt steeds leuker worden en was soms zelfs af en toe blij dat je kon uit puffen op het gras... Ook de clinic was weer heel leuk geweest, veel geleerd en een hoop nuttige tips gekregen! 
 
 
Foto
De eerste topcompetitie van het jaar stond op het programma en voor de tweede keer dit seizoen reisden we af naar het Noorden van het land. Dit keer was het alleen Norg in plaats van Assen. Met temperaturen onder de nul (zelfs -3!) leek het eerder of we op weg waren naar een schaatswedstrijd dan naar een mountainbikewedstrijd maar goed...
En we waren de eerste: we moesten het hek zelfs nog open maken (hebben het daarna wel weer mooi dicht gedaan). In de kou hebben we samen met Roy Beukers en Jesper Slik een eerste rondje gemaakt, het parcours lag er snel en wel goed bij.
Bij de start mochten we lekker lang wachten, voordat we eindelijk een startsignaal kregen. Mijn start was wel redelijk en kon meteen naar voren rijden. Ik had het alleen wel heel koud gekregen van het lange wachten en die koude lucht was ook niet echt fijn... Na een rondje ging het wel weer wat lekkerder, ik had me al iets warmer gereden en reed ik helemaal alleen op de derde plaats. Annemarie zat nog wel redelijk dicht achter mij (ik zou niet precies weten hoe groot het gat was maar in de vele slingers die in het parcours zitten kun je elkaar regelmatig zien en Annemarie en ik konden dan ook regelmatig naar elkaar zwaaien). In de één nalaatste ronden kon ik toch mijn gat nog wel wat vergroten en dit hield ik ook de laatste ronden nog vol. Zo kon ik als derde over de finish komen. 
 
Thieussies 20/03/2012
 
Picture
Even voor half 11 mochten stonden wij in de startbox, klaar om opgesteld te worden. Maar ja, waar was nou eigenlijk precies de start. Blijkbaar hadden we allemaal zo'n goed richtingsgevoel dat we eerst verkeerd reden en er dus heel lang over deden om bij de start aan te komen. Nooit geweten dat de weg van de startbox naar de start zo moeilijk kon zijn. Wij mochten meteen na de nieuwelingen weg, of was het 30 seconden na de start vd nieuwelingen, of met de nieuwelingen of toch een minuut later? Dat was een klein beetje onduidelijk en de eerste beschrijven: meteen na de nieuwelingen was dan ook het best. Wij bleven allemaal netjes staan toen de nieuwelingen vertrokken en op het moment dat iedereen weg was, werd er ergens geroepen dat de meisjes ook weg moesten en dat was ons startsignaal. Alicia had er gelijk zin in en vertrok hard. De eerste halve ronde zat ik dan ook behoorlijk zwaar. Pas later kwam ik wat beter in mijn ritme en kon ik overnemen bovenaan een echt klein klimmetje waarbij je bovenaan pas beseft hoe zwaar die eigenlijk is. Hier kreeg ik een klein gaatje. In de tweede ronde kon ik het wat groter maken. Al was ik hier een keertje niet zo handig bezig. Voor de verzorging lag een afdaling en om op de verzorging te komen moest je een bocht op de gladde kasseien maken. Ik dacht deze bocht iets te scherp te maken en dat had ik beter niet kunnen doen. Mijn achterwiel gleed weg en met een voetje was mijn fout nog wel te herstellen, maar ja hoe ga je dan verder? Mijn voet gleed namelijk weg wanneer ik me weer wilden afzetten en dat was dan ook geen optie. Dus stapte ik af, wat nog best lastig was op van die carbonzolen en op die gladde kasseien. En zo duurde het best lang voordat ik mijn bidonnetje kon pakken. Mijn moeder denkt me vervolgens aan te moedigen door te roepen: gewoon rijden Britt. Gelukkig was een inhalende amateur/fun die precies wist te omschrijven wat ik dacht en zei tegen mij: dat is wel altijd lekker makkelijk he! 
De rest van de wedstrijd verliep zonder problemen en zo kon ik mijn tweede wedstrijd winnen. Dik tevreden en hartstikke blij. 

 
Dinant 13/03/2012
 
Picture
Het was al lang geleden dat we richting de Ardenne zijn gereden en dus gingen we al op vrijdagavond al naar Transinne, mochten we verdwalen dan zijn we in ieder geval op tijd voor de koers op zondag. De echte reden was dat we op zaterdag al een clinic hadden van MTBclinics.be samen met het Nodrugs concept team. En zaterdag werd dan ook een hele leuke dag. We hebben geoefend hoe je, je wiel uit je fiets kunt halen (naar mijn idee kun je beter je wielen wel in je fiets laten zitten, dat fiets toch echt wel makkelijker) en hoe je het best je bidon aan kunt pakken op een lastige verzorging. En nog wel meer leuke oefeningen waar je in de wedstrijd ook echt wel iets aan hebt. 's Middags zijn we het parcours in Dinant gaan verkennen wat ook erg leuk was. Het is best een lange ronde maar wel met leuke stukken. Al met al hadden we een leuke en leerzame zaterdag gehad.
Zondag was het moment van de koers. Bij de startklim trok ik aan en het eerste gedeelte kon iedereen nog volgen. Bovenaan zat alleen Alicia nog in mijn wiel en wij zijn er gelijk met zijn tweeën vandoor gegaan. Langs de trap maakte ik een klein stuurfoutje en moest ik even een voetje aan de grond doen en zo kreeg Alicia een kleine voorsprong. Dit had ik wel weer vrij snel gedicht en samen konden we verder. Het was leuk om zo samen te kunnen rijden en we hadden er echt wel een goed tempo in zitten. In de tweede ronde reed ik op kop bij een afdaling en achter mij hoorde ik Alicia zeggen dat ze zo water bij de verzorging wilde en daarna was ik haar kwijt. Plots zat er niemand meer achter me, al had ik ook niemand horen vallen...  Ze bleek echter toch te zijn gevallen (misschien ben ik doof). In de laatste ronde had ze het gat weer dicht gereden en zo begonnen we met zijn tweeën aan de lange klim die in het parcours zat. Ik kon hier een gat slaan, maar Alicia was sneller in de afdalingen en kwam weer dichterbij. Toch was mijn voorsprong groot genoeg en kon ik als eerste over de finish komen. Heel tevreden en blij met mijn eerste overwinning van het seizoen. 
 
 
Picture
Na de winter komt het mtbseizoen. En dit jaar was de eerste wedstrijd voor ons in Assen. Op zich wel een leuk rondje om weer te wennen aan de wedstrijden. 
Het was bij de start nog vrij koud en ik schok toen ik mijn naam hoorde om een plaatsje te zoeken bij  de startrij. Tja, het was ook wel weer een poosje geleden toen ik voor het laatst opgeroepen werd... Na minstens 3 minuten blauwbekkend stil te staan bij de start lieten ze ons (juniordames en elite dames) eindelijk gaan. Mijn start was voor de zwartdenkers slecht, voor de laat-ik-maar-net-doen-alsof-ik-altijd-positief-ben-mensen onder ons was mijn start gewoon niet zo heel erg goed, maar het kon altijd nog slechter. Alles is immers relatief. Voor mij viel er namelijk iemand en ik kon er nog gewoon goed omheen rijden, daarna kwam ik ook weer een paar keer verkeerd uit en zwartdenker of niet  de realiteit was dat ik al veel tijd verloren had en al best ver achter lag. Maar al de eerste ronde haalde ik gelijk al een heleboel mensen weer in en dat bleef ik eigenlijk de hele wedstrijd doen. Ik kon van poppetje naar poppetje rijden en dat reed wel heel erg lekker. En aan het eind van de wedstrijd was ik de tweede junior dame. Toch wel een goed resultaat zo aan het begin van het seizoen. Ik wist van te voren niet wat ik kon verwachten en had er ook niet goed over nagedacht maar met de tweede plek was ik wel heel tevreden! Een super start van het seizoen! Op naar de volgende wedstrijd!